Ook na de telling gisteren hebben Marine Le Pen en Éric Zemmour nog niet de 500 handtekeningen van verkozenen om zich effectief kandidaat te kunnen stellen voor de Franse presidentsverkiezingen in april. De inval van Rusland in Oekraïne gooit daarenboven roet in hun eten om Frans president te kunnen worden. Gisterenavond zou de openbare televisiezender France 2 in haar wekelijks programma Elysée 2022 Marine Le Pen te gast hebben, maar de uitzending werd vervangen door een uitzending over de oorlog in Oekraïne. Éric Zemmour (foto hierboven: op een persconferentie gisteren, 24 februari 2022 © Twitter) moest een Johan Van Overtveldtje doen: als politicus helemaal anders praten dan als schrijver een paar jaar eerder.

Om effectief aan de Franse presidentsverkiezingen te kunnen deelnemen moet een kandidaat 500 handtekeningen van verkozenen (parlementsleden, regionale verkozenen, burgemeesters…) verzamelen. Er is kans op een handtekening bij een 42.000-tal verkozenen, maar de 500 verkozenen die met hun handtekening als een ‘peter’ voor een kandidaat handelen, moeten uit minstens 30 verschillende departementen of raden komen, met een maximum van 50 per departement of raad. Die procedure is ingesteld om niet de zotste kandidaten eerst in de strijd om het presidentschap te krijgen, maar is natuurlijk niet democratisch. Het bestendigt de macht van verkozenen, en laat hen toe strategische spelletjes te spelen. Beter zou zijn, zoals de linkse kandidaat Jean-Luc Mélenchon voorstelt, een peterschap van 150.000 burgers te vragen om zich kandidaat te kunnen stellen. Maar de meerderheid in het Franse parlement heeft dit verworpen. Met nog eens 98 de voorbije dagen ingediende handtekeningen erbij overschreed Mélenchon gisteren de kaap van 500 handtekeningen en kan hij zich nu ook effectief kandidaat stellen voor het Frans presidentschap.

Jean-Luc Mélenchon verzamelde uiteindelijk 540 handtekeningen. Haalden eerder ook al meer dan 500 handtekeningen: de trotskiste Nathalie Arthaud (562 handtekeningen), de socialiste Anne Hidalgo (1.126), de ecologist Yannick Jadot (615), de Pyreneeër Jean Lassalle (579), huidig Frans president Emmanuel Macron die zich nog niet officieel kandidaat heeft gesteld (1.544), de rechtse Valérie Pécresse (2.271) en de communist Fabien Roussel (593). Onder andere de gaullist Nicolas Dupont-Aignan (457) en de extreemrechtse kandidaten Éric Zemmour (415) en Marine Le Pen (414) zijn er nog niet in geslaagd 500 handtekeningen te verzamelen. De tijd dringt. De would be kandidaten hebben nog tijd tot 4 maart om de ontbrekende handtekeningen op te halen.

Om te kunnen bellen met burgemeesters voor de haar ontbrekende handtekeningen heeft Marine Le Pen haar verkiezingscampagne stilgelegd, met uitzondering van haar aanwezigheid in radio- en televisieprogramma’s. Maar door de oorlog in Oekraïne gaat nu alle persaandacht naar dat conflict, en viel het verkiezingsprogramma met Marine Le Pen op de openbare omroep France 2 gisteren weg. Marine Le Pen heeft de inval van de Russen veroordeeld, ook al heeft ze een lening bij een Russische bank gekregen om kosten bij vorige campagnes te dekken, en trok het Rassemblement National (RN, toen nog Front National) in 2014 bij de bezetting van de Krim en de ‘onafhankelijkheidsverklaring’ van Donetsk en Loehansk nog partij voor Rusland.

Marine Le Pen roept de burgemeesters op om hun handtekening te leveren opdat zij kandidate kan zijn voor het Frans presidentschap. De burgemeesters vinden het (in een cartoon in Le Canard Enchaîné, 23 februari 2022) raar: om de democratie te behouden zouden zij peters moeten zijn van Le Pen en Zemmour, om vervolgens Le Pen en Zemmour te verhinderen president te worden (illustraties © RV en Le Canard Enchaîné).

Éric Zemmour heeft de inval van de Russen eveneens veroordeeld, maar werd nu geconfronteerd met een Johan Van Overtveldtje. Toen de voormalige hoofdredacteur van Trends en Knack Johan Van Overtveldt voor de N-VA minister van Financiën werd in de regering-Michel, werd hij regelmatig geconfronteerd met wat hij eerder als hoofdredacteur schreef. De toenmalige hoofdredacteur zou de nieuwe minister van Financiën nogal afgebrand hebben. Het verschil was immers groot tussen wat Johan Van Overtveldt in 1992-1999 en 2010-2013 schreef te verwachten van een minister van Financiën, en wat hijzelf presteerde als minister van Financiën in 2014-2018.

Zemmour had nog maar pas de inval door de Russen veroordeeld, toen een journalist van Le Nouvel Observateur bovenhaalde wat Zemmour in 2014 schreef over Oekraïne. Op 25 februari 2014 schreef Zemmour onder de titel Oekraïne bestaat niet dat Oekraïne, en in het bijzonder de hoofdstad Kiev, de bakermat is van de Russische beschaving, maar het huidige Oekraïne “een samenraapsel” is. Op 4 maart 2014 vervolgde Zemmour: “Oekraïne is voor Rusland wat Afrika is voor Frankrijk: beter dan een voormalige kolonie, een reservaat voor meerdere eeuwen. Niemand ergert zich aan de herhaalde interventies van het Franse leger in zijn Afrikaanse achtertuin. De Russische media leggen uit dat hun leger om humanitaire redenen ingrijpt om hun landgenoten op de Krim te redden tegen de extremisten op het Maidanplein, precies zoals onze Franse media ons hebben uitgelegd dat het Franse leger in Libië of Mali tussenbeide kwam om onschuldigen te redden.”

Zemmour vond in 2014, toen Rusland de bij Oekraïne behorende Krim bezette, dat Oekraïne niet echt een land is en de Russen alle rechten hebben om te doen wat ze met de Krim deden. Op 9 december 2021 zei Zemmour nog: “Ik durf te wedden dat Rusland Oekraïne niet zal binnenvallen”. Nu veroordeelt hij de Russische inval. Mochten wij kunnen kiezen voor de volgende Franse president, wij zouden er niet voor wedden dat de Fransen met Zemmour een standvastige president krijgen.

Honderden mensen schuilen voor de Russische bombardementen in een metrostation in Charkov; Kris Roman, die in 2019 in Dendermonde het vertegenwoordigingscentrum in België van de Volksrepubliek Donetsk opende, staat nog altijd achter de aanpak van Rusland (foto’s © VRT NWS en Facebook).
Advertentie