In afwachting van de definitieve uitslag van de verkiezingen in Zweden die vandaag bekend wordt gemaakt, met een doorbraak van de extreemrechtse Sverigedemokraterna, wellicht de grootste rechtse partij in Zweden, is er nog ander nieuws van het extreemrechtse front. Jack Marchal, de tekenaar van de zwarte rat die in gewelddadige extreemrechtse kringen in Frankrijk en de rest van de wereld populair was, is op 1 september op 75-jarige leeftijd overleden. Naast als tekenaar was Jack Marchal politiek actief en muzikant bij ‘identitaire’ muziekgroepen (illustratie hierboven: links een fragment uit Jack Marchals bekendste affiche © Facebook).

Jack Marchal schrijft zich in 1966 in als student sociologie aan de universiteit van Nanterre, vlakbij Parijs. Het is een links bastion waar onder andere Daniel Cohn-Bendit actief is. Van de weeromstuit sluit Jack Marchal zich aan bij de gewelddadige extreemrechtse studentengroep Occident die het Keltisch kruis als symbool voor extreemrechts bekend maakt. Op 31 oktober 1968 wordt Occident omwille van haar geweldplegingen ontbonden door de Franse regering. Een paar weken later wordt de Groupe union défense (GUD) opgericht. Dezelfde mensen, dezelfde methodes, maar met een onschuldiger naam. Het zou een groep studenten zijn die zich verdedigen tegen aanvallen, maar blijft een groep die bekend staat om haar gewelddadige acties.

Jack Marchal en zijn extreemrechtse vrienden krijgen het verwijt ‘zwarte ratten’ te zijn. Marchal tekent dan maar een zwarte rat als sympathieke (?) stripfiguur. Het figuurtje is sarcastisch, een provocateur en een vechter. De zwarte rat wordt op affiches van de GUD gebruikt, en overgenomen door Fronte della Gioventù, de jeugdorganisatie van de Italiaanse neofascistische Movimento Sociale Italiano (MSI). In Italië wordt de zwarte rat het hoofdpersonage in het extreemrechts ‘humoristisch’ blaadje La Voce della Fogna (“De stem van de riool”). In Frankrijk start Jack Marchal met het maandblad Alternative dat een rechts alternatief wil zijn voor Charlie-Hebdo maar het slechts twee jaar uithoudt. We vinden Marchals zwarte rat ook terug in El Cadenzo (Spanje), La Voz de la Rata Negra (Spanje) en Le Rat Noir (Zwitserland). Voor dat laatste blad worden ook tekeningen geleverd door Korbo (Stan Sluydts) die tevens cartoons leverde voor onder andere het VMO-blad Alarm, het Vlaams Blok, ’t Pallieterke en ’t Scheldt.

De bekendste affiche van Jack Marchal, het Italiaans tijdschrift waar hij aan meewerkte, en de zwarte rat die nog steeds gebruikt wordt door een neofascistische beweging in Rome (foto’s © RV).

Jack Marchal staat op de eerste rij als het Front National (FN) van Jean-Marie Le Pen in 1972 opgericht wordt, en is ook actief in andere partijtjes en groepen rechts van het FN. Zoals Ordre Nouveau dat eveneens door de Franse regering ontbonden wordt omwille van haar gewelddaden. Marchal is ook muzikant in meerdere groepen. Zo maakt hij met twee andere muzikanten de plaat Science et violence (“Wetenschap en geweld”) die de eerste Franse extreemrechtse nationalistische rockplaat is op een ogenblik dat extreemrechts in Frankrijk nog haar neus optrekt voor dergelijke muziek. Tot 2001 blijft Jack Marchal actief in meerdere extreemrechtse rockgroepen, met optredens in Frankrijk, België en vooral Italië waar Marchal podia aangeboden krijgt door neofascistische bewegingen.

Er zijn rouwbetuigingen voor Jack Marchal gekomen vanuit Frankrijk, Italië, Spanje tot zelfs de Verenigde Staten en Zuid-Amerika.

Eddy Hermy en zijn Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) vereenzelvigen zich met de zwarte ratten van Jack Marchal. Het N-SA was actief tussen 2007 en 2013, en vervelde tot de Nationale Beweging die aanleunt bij het Franstalige Nation (foto’s © AFF en RV).
Advertentie