Marine Le Pen had er zelf niet op gerekend, maar na de parlementsverkiezingen vorige maand kon haar Rassemblement National (RN) met 89 verkozenen het Franse parlementsgebouw binnentrekken (foto hierboven © Twitter). Vorige week werd beslist over de voorzitterschappen en andere functies in het Franse parlement. Yaël Braun-Pivet, tot dan minister in de regering van Élisabeth Borne, werd voorzitster van het Franse parlement. De zes posten van vicevoorzitter werden verdeeld over twee voor het RN (Hélène Laporte en Sébastien Chenu, een primeur in de Franse politieke geschiedenis), twee voor klassiek rechts en twee voor de linkerzijde. Maar de linkerzijde greep naast de drie posten voor quaestoren ingevolge een akkoord tussen het RN en de rechtse Les Républicains (LR). Die quaestoren zijn cruciaal voor het regelen van de werkzaamheden en het besteden van het budget van het Franse parlement. Het voorzitterschap van de commissie Financiën, de belangrijkste commissie in het Frans parlement, is traditioneel voor een lid van de oppositie. Marine Le Pen wilde die post per se voor een RN’er, maar het was Éric Coquerel van La France insoumise (LFI, de partij van Jean-Luc Mélenchon) die deze belangrijke post binnenhaalde. De vijf andere voorzitterschappen van commissies gingen allen naar leden van het verkiezingskartel Ensemble ! dat Emmanuel Macron steunt.

Tot einde juni had het RN acht leden in het Franse parlement, een paar verkozen in het noorden en een paar verkozen in het zuiden van het land. Sinds einde juni heeft het RN een grote vertegenwoordiging in het noorden en in het zuiden van het land, en ook in het midden van het land zijn er nu een pak RN-parlementsleden (zie de kaarten van France Info). Alleen in het westen van het land is men gespaard gebleven van de RN-zondvloed.

In blauw de kiesdistricten met RN-verkozenen in 2017 en 2022 (illustratie © France Info)

Wie zijn de RN-verkozenen? Iets meer dan 1 op 3 is een vrouw, waarmee het RN het gemiddelde voor het ganse Franse parlement benadert. De mannen zijn gemiddeld 43 jaar oud (met als oudste een 79-jarige, maar ook een grote groep jonger dan 40 jaar). De RN-vrouwen zijn gemiddeld 51 jaar oud. Bij de RN-verkozenen is zo’n 12 % arbeider of lagere bediende. De grootste groep (64 %) zijn hogere kaderleden (voormalige parlementsleden of kabinetsleden…) en mensen met hogere intellectuele beroepen (advocaten…). Er is bij de RN-parlementsleden een ons-kent-ons gehalte: mensen die elkaar kennen van vorige bezigheden zoals de campagneploeg van Marine Le Pen, meerdere RN-woordvoerders waaronder vier oud-journalisten, nog andere kabinetsmedewerkers, oud-kaderleden van het extreemrechtse partijtje Debout la France, mensen uit de omgeving van Marion Maréchal die de nicht van Marine Le Pen niet gevolgd zijn richting Éric Zemmour, vier politiemensen…  

Toch waren maar liefst 53 van de 89 RN-parlementsleden voorheen enkel lokale verkozenen (gemeenteraadsleden of regionale verkozenen); 17 RN-parlementsleden waren voorheen nog nooit verkozen. 11 RN-parlementsleden zijn al in aanraking gekomen met Justitie, waarvan vijf veroordeeld werden: drie wegens laster, één voor openbare belediging en één (Frédéric Boccaletti) voor ‘geweld met een wapen in een groep’ terwijl hij affiches aan het plakken was. Daarnaast zijn er vier die aangeklaagd werden, onder wie Marine Le Pen, voor vertrouwensbreuk en verduistering van openbare middelen. Een 15-tal nieuwe RN-verkozenen veroorzaakten landelijk bekende controverses, zoals Julien Odoul met een seksistische opmerking, en ongepaste opmerkingen over een vrouw met een hoofddoek en over een boer die zelfmoord pleegde.

Pont-Audemer, in Normandië (foto © cc. Flickr/isamiga76).

Vanwaar het succes van de RN-kandidaten? Mediapart, het Franse voorbeeld voor Apache, trok naar het departement Eure in Normandië, waar vier van de vijf verkozen parlementsleden RN’ers zijn. Journaliste en RN-specialiste Lucie Delaporte stopte in Pont-Audemer, een gemeente met iets meer dan 10.000 inwoners. Samen met andere bronnen levert dat de volgende situatieschets op. Voor burgemeester Alexis Darmois is het RN-succes de nasleep van het succes van Marine Le Pen bij de presidentsverkiezingen in april. “Wat veranderd is, is dat de kiezers vroeger vooral voor de presidentsverkiezingen stemden, en nu ook voor de parlementsverkiezingen stemden.” Eure is op weg een troosteloos departement als Nord en Pas-de-Calais te worden. Vroeger was het een industriestadje met veel leerlooierijen, papierfabrieken, gieterijen en ambachten die de voorbije twintig jaar verdwenen zijn. Het treinstation is dicht, en er is bijna geen openbaar vervoer meer. Om een dokter te raadplegen moet je drie kwartier lang autorijden. De moeilijkheid om aan werk te geraken is het gebrek aan opleiding voor de vaak ongeschoolde werklozen, en de mobiliteit met veel mensen die geen rijbewijs hebben en/of zich geen auto kunnen veroorloven.

Kévin Mauvieux die er RN-parlementslid werd, is een verzekeringsagent en gemeenteraadslid uit de oppositie in Pont-Audemer. Buiten Pont-Audemer was hij weinig bekend in het kiesdistrict. Hij steunde de mobilisatie van de ‘gele hesjes’ en kwam bij de eerste ronde voor de parlementsverkiezingen al als eerste uit de stembus. Zowat de helft van de ingeschreven kiezers ging niet stemmen bij de eerste stemronde, en dat bleef zo bij de tweede stemronde. Enkel als alle stemmen in de eerste stemronde voor de kandidaat van het linkse Nupes (Nouvelle union populaire écologique et sociale) en een lokale centrum-rechtse kandidaat in de tweede stemronde zouden uitgebracht worden voor Mauvieux’s tegenkandidaat – Marie Tamarelle-Verhaeghe van het verkiezingskartel Ensemble ! dat president Emmanuel Macron steunt – zou Mauvieux geen parlementslid worden. Maar er was geen ‘republikeinse reflex’ na alles wat Macron niet had gedaan tegen de stijgende ongelijkheid tussen arm en rijk. En de scheldpartijen van Macron-aanhangers tegenover al wat links is, was men niet vergeten. Het was bijgevolg moeilijk om uit te leggen dat het beter is het RN weg te houden van de macht en voor de kandidaat van Macron te stemmen.

Kévin Mauvieux wordt daarenboven zelfs door zijn tegenstanders omschreven als een aardige jongen. “De kleinzoon die oma’s willen hebben”, zegt Marie-Claire Haki, socialistisch schepen in Pont-Audemer. Sébastien Anfray, die een vereniging voor hulp aan migranten leidt, vult aan: “Hij is echt een lokale man. Zeer beleefd, zeer behulpzaam, zeer attent voor de bevolking.” Het is misschien niet de belangrijkste reden voor zijn verkiezing als RN-parlementslid – in omliggende kiesdistricten werden óók RN’ers verkozen – maar het maakte het wel moeilijker hem af te schilderen als de baarlijke duivel met een programma dat niet zo sociaal is dan het op het eerste zicht lijkt. Kévin Mauvieux was lange tijd lid van Les Républicains en stapte pas vorig jaar over naar het Rassemblement National. Zijn voorganger als parlementslid – de al vernoemde Marie Tamarelle-Verhaeghe – liet zich amper zien in haar kiesdistrict.

Kévin Mauvieux in het Franse parlement (foto © Facebook).

 

Advertentie