Om te ‘bewijzen’ dat het Vlaams Belang niet racistisch is, haalde het Vlaams Belang jaren geleden al aan dat onder haar leden en zelfs mandatarissen er mensen zijn met een andere huidskleur. “We hebben altijd duidelijk gesteld dat het onze partij helemaal niet gaat om huidskleur, maar om de bereidheid om Vlaming onder de Vlamingen te worden. Dat wij de hand reiken aan die mensen mag trouwens blijken uit het feit dat Pieter Van Boxel en Aisha Van Zele – twee jonge en geëmancipeerde kleurlingen die lid zijn van het Vlaams Belang – binnen de partij met open armen zijn verwelkomd én bij de jongste gemeenteraadsverkiezingen door onze kiezers naar de gemeenteraad van respectievelijk Zoersel en Lokeren werden gestemd”, stond in 2007 op de website van het Vlaams Belang. Beide Vlaams Belang-verkozenen haalden omwille van hun huidskleur ook de landelijke pers.

Over Aischa Van Zele kon je hier een paar dagen geleden nog lezen dat ze intussen een ex-gemeenteraadslid is voor het Vlaams Belang (in 2007 stapte ze over naar Lijst Dedecker, AS) en dat het voorzitter van de Vlaams Belang-partijraad en nu ook Europarlementslid Filip De Man niet zinde dat Aischa Van Zele een donkerder huidskleur heeft. Pieter Van Boxel was, anders dan het Vlaams Belang op haar website schreef, geen gemeenteraadslid in Zoersel, maar in Malle – fusiegemeente na het samenvoegen van de gemeenten Oost- en Westmalle. Pieter Van Boxel is in Indonesië geboren en werd als baby van zes maanden oud in ons land geadopteerd. In 1999, hij is dan 17 jaar oud, sluit Van Boxel zich aan bij de Volksunie. Als die partij zich in 2001 splitst, sluit Van Boxel zich aan bij de N-VA. Hij richt de afdeling N-VA Voorkempen op, en is lid van de N-VA-partijraad. In augustus 2005 stapt Van Boxel over naar het Vlaams Belang. Naar eigen zeggen omwille van de houding van de N-VA over het (splitsen van het) kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde.

In mei 2006 getuigt Van Boxel in een ‘Open Brief’: “Ik ben een kleurling. (…) Niet alleen de leden en militanten waren tevreden met mijn komst. Ook de partijtop, de parlementsleden en het personeel van het Vlaams Belang was erg tevreden en opgetogen. Bij de Vlaams Belang Jongeren hetzelfde scenario. Ik was direct één van hen, ongeacht mijn bruine huidskleur. (…) Het Vlaams Belang is géén racistische partij en ik ben er het ‘levend’ voorbeeld van. (…) Zijn er extreem rechtse of racistische mensen in Vlaanderen? Ongetwijfeld we.; Ik betwist dat niet. Stemmen zij voornamelijk op het Vlaams Belang? Ik ga het niet ontkennen. (…) Maar is het Vlaams Belang daarom een extreem rechtse partij? Neen, uiteraard niet. Het Vlaams Belang is wel de énige ‘rechtse’ partij in Vlaanderen geworden.”

Filip Dewinter en Pieter Van Boxel proeven het streekbier bij de campagne voor de Europese Verkiezingen in 2014 (foto’s © Facebook en RV).

Het feit dat het Vlaams Belang een geadopteerde Indonesiër in haar rangen opneemt, is natuurlijk niet het bewijs dat het Vlaams Belang niet racistisch is. Het Hof van Beroep in Gent veroordeelde twee jaar eerder het Vlaams Blok voor racisme en motiveerde dat onder andere met: “Het beeld dat aldus (door toen nog het Vlaams Blok, AS) van de ‘vreemdelingen’ wordt opgehangen is dat van de vreemdelingen als misdadigers verantwoordelijk voor het gevoel van onveiligheid bij de eigen bevolking ingevolge allerhande criminaliteit, van vreemdelingen als broodrovers verantwoordelijk voor de werkloosheid bij de eigen bevolking, van de vreemdelingen als profiteurs van de sociale voorzieningen op kosten van de hardwerkende eigen bevolking, van de vreemdelingen als bevoordeeld door de multiculturele maatschappij, gepromoot door de klassieke partijen, ten nadele van de eigen bevolking, die door dezelfde klassieke partijen in de kou wordt gelaten, en van de vreemdelingen als ingevolge hun cultuur, godsdienst en gewoonte onintegreerbare fanatiekelingen die een bedreiging vormen voor de eigenheid en de cultuur van het eigen volk. (…) Feiten, cijfermatige gegevens en statistisch materiaal strekken er duidelijk niet toe de bevolking louter te informeren of op te komen tegen bepaalde wantoestanden, hetgeen uiteraard is toegelaten, doch wel degelijk gelet op de systematische en eenzijdige wijze waarop deze gegevens worden aangebracht en op de daarbij gehanteerde slogantaal of sarcasme, de bevolking aan te zetten tot vreemdelingenhaat en deze ook warm te maken voor de voorgestelde discriminerende maatregelen.”

Bij de naamsverandering van Vlaams Blok naar Vlaams Belang in 2004 benadrukten partijvoorzitter Frank Vanhecke en anderen dat de partij weliswaar van naam maar niet van programma is veranderd. Als derde op de lijst en met 244 voorkeurstemmen verovert Pieter Van Boxel in 2006 een van de vier gemeenteraadszetels voor het Vlaams Belang in Malle. In 2012 is Pieter Van Boxel lijsttrekker, maar dat levert hem slechts 40 voorkeurstemmen meer op. Samen met de andere stemmen voor de Vlaams Belang-lijst is het goed voor nog slechts één Vlaams Belang-gemeenteraadszetel in Malle. Spijts die zwakke prestatie en ook streekgenoot Paul Meeus op de lijst staat, zet het Vlaams Belang Pieter Van Boxel op de lijst van kandidaten voor de Europese Verkiezingen in 2014. Tegen de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 is het dikke ambras bij de Vlaams Belang-afdeling Malle.

Het gevolg is dat Pieter Van Boxel voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 uitpakt met een eigen lijst: Lijst Van Boxel. Bij het Vlaams Belang betreuren ze het vertrek van Van Boxel. In een persmededeling schrijven Johan Van Slambrouck en Dimitri Hoegaaerts, respectievelijk voorzitter en ondervoorzitter van het Vlaams Belang Voorkempen, dat het vertrek “eigenlijk op niets meer dan een persoonlijk conflict gebaseerd is. (…) Iemand die ingebeeld ongelukkig is, kunnen wij ten langen leste helaas niet beletten om te vertrekken.” Aan Het Laatste Nieuws zegt Van Boxel dat men “van Vlaams Belang Malle een veredelde N-VA (wil) maken. Met mij aan boord was dat niet mogelijk.” Van Boxel belooft uit te pakken met een lijst rechtser dan Vlaams Belang. Omdat op de kandidatenlijst op één na evenveel mannen als vrouwen moeten staan, en Van Boxel geen vrouwen vindt om samen met hem op de lijst te staan, wordt Lijst Van Boxel uiteindelijk een eenmanslijst. Pieter Van Boxel wordt niet herkozen; het Vlaams Belang haalt twee gemeenteraadszetels binnen.

Pieter Van Boxel is diep teleurgesteld, doopt zijn ‘partij’ om naar ‘Sociaal Volksforum’ en geeft het roer door aan iemand anders. In 2019 koopt Van Boxel zich een hond; in 2020 wordt zijn dochter geboren. Vorige week besliste Pieter Van Boxel te stoppen met politiek. Aan Het Nieuwsblad zegt hij: “Ik wil nu vooral de beste vader zijn voor mijn dochter, een goede partner voor mijn vriendin en een goede leider voor mijn hond (foto helemaal bovenaan, niet een hond van Pieter Van Boxel © AFF).” Van Boxel voegt er in Het Laatste Nieuws nog aan toe: “Ik droom ervan mijn hondenhobby verder uit te breiden naar meerdere honden, hondensport en het bestuderen van hondengedragstherapie en -psychologie.” Zijn jongste beslissingen en dromen zijn de beste van de voorbije twintig jaar.

Pieter Van Boxel op de foto met zijn Nederlandse helden Geert Wilders en Thierry Baudet (foto’s © Facebook).