Jeroen Bergers (21 j.) is gisteren, zondag 6 maart 2022, verkozen tot voorzitter van Jong N-VA. Hij maakte naam als lid van Schild & Vrienden die te zien was in de bekende Pano-reportage, en als kandidaat-bestuurslid voor de Vlaamse Jeugdraad. Jeroen Bergers werd, samen met Niklas Arents, Thomas Decat en Inne Volkaerts, in 2018 bij de Vlaamse Jeugdraad buitengezet nadat bleek dat de vier bij zich kandidaat stellen voor het bestuur van de Vlaamse Jeugdraad geen open kaart hadden gespeeld. Bij de verkiezingen voor het voorzitterschap van Jong N-VA haalde Jeroen Bergers het met 57 % van de stemmen van zijn tegenkandidaat Glen De Waele. Jeroen Bergers volgt Viktor Rooseleer op die sinds maart 2020 voorzitter was van Jong N-VA. Bij de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) wordt aanstaande zaterdag 12 maart 2022 een nieuw bestuur verkozen. Al is ‘nieuw’ relatief, maar daarover verderop meer.

Kort na de oprichting van de N-VA in het najaar van 2001 werd de jongerenbeweging Ronduit N-VA! in het leven geroepen, die in 2005 werd omgedoopt tot Jong N-VA. De Vlaams Belang Jongeren hebben een langere geschiedenis. Ze zijn in 1987 als Vlaams Blok Jongeren opgericht, met als eerste voorzitter Filip Dewinter (foto hierboven: Filip Dewinter op een verboden betoging op 3 maart 1990 waarover straks meer © Archief AFF). 35 jaar Vlaams Belang Jongeren, dat vraagt om een terugblik. Vandaar een interview met Filip Dewinter in het VBJ-blad Rebel van deze maand, maart 2022. Een paar fragmenten.

Het eerste congres van de Vlaams Blok Jongeren, 3 oktober 1987 (foto met Filip Dewinter als tweede van links © Archief AFF). 

Filip Dewinter: “Je moet weten dat het Vlaams Blok destijds een kiesvereniging was in de meest letterlijke betekenis van het woord. Vlaams Blok was geen partij met een uitgebouwde partijwerking of lokale afdelingen. (…) Wanneer er dan verkiezingen kwamen en de kiescampagne begon, verwisselden we van petjes en alle militanten van de NSV!, van Voorpost, van VNJ, van Were Di werden op dat moment kandidaten en militanten voor het Vlaams Blok. Wanneer die campagne gedaan was, werden we opnieuw lid van onze respectievelijke organisaties. Op dat ogenblik stond de NSV! heel sterk als studentenorganisatie met Hans Carpels (later echtgenoot van Marijke Dillen maar er intussen van uit de echt gescheiden, AS) aan het hoofd, ikzelf en anderen. We keken sterk op naar bepaalde buitenlandse jongerenpartijen en vonden dat bij ons zoiets ook mogelijk zou moeten zijn.”

“(…) Het belangrijkste doel was misschien wel een ideologisch doel: we wilden het succes van Jean-Marie Le Pen (…) in Frankrijk naar hier overbrengen. We waren toen vooral een communautaire partij, vergeet dat niet. We zijn opgericht als een partij die het verzet voerde tegen het Egmontpact. Maar we hadden daarbuiten te weinig standpunten en verhalen om de partij op langere termijn levensvatbaar te maken. Zoals gezegd keken we dus over de grenzen heen, bijvoorbeeld naar de jongerenbeweging van het FN: Front national de la jeunesse van Martial Bild, die nu aan het hoofd staat van TV Libertés. Ook met de Fronte della Gioventù, de jongerenpartij van de toenmalige Movimento Sociale Italiano, hadden we goede contacten.” Filip Dewinter noch de redactie van Rebel vertellen erbij dat de Movimento Sociale Italiano (MSI) een neofascistische partij was.

Filip Dewinter: “Ik probeer zo weinig mogelijk schoonmoeder te spelen, maar als de gelegenheid zich voordoet dan zeg ik altijd: probeer als jongerenpartij geen kloon te zijn van de moederpartij, maar doe originele, vernieuwende en revolutionaire dingen. Een partij heeft altijd de neiging om te verburgerlijken en om het compromis te zoeken. Dat is bij ons niet anders en dat is normaal, maar een jongerenorganisatie heeft het voorrecht om jong en radicaal te mogen en kunnen zijn. (…) Een van onze eerste campagnes was “Heb jij ook last van progressieve leraars?” Dat was toen tegen de Mei ‘68-generatie die toen nog erg veel invloed had en erg actief was in het onderwijs en de cultuur. (…) De partij zelf was wat terughoudend: optreden tegen progressieve leraars? De campagne was ook vrij assertief, er was zelfs een Zwartboek progressieve leraars. We kregen heel wat persaandacht. Dat soort campagne en campagnethema was iets nieuws, iets waarmee de partij nog niet vertrouwd was – en het werkte.”

Vlaams Belang Jongeren (VBJ): actievoeren met een brochure in 1989 en een affiche in 2012. Het telefoonnummer en e-mailadres op de tweede afbeelding werden door ons onleesbaar gemaakt (foto’s © Archief AFF en Facebook).

Nog een herinnering die Dewinter ophaalt, is de uitreiking van de ‘Mossel van het jaar’-prijs, onder andere aan Koninklijk Commissaris voor het Migrantenbeleid Paula D’Hondt die daarvoor “urenlang in haar bureau opgesloten zat omdat wij voor de deur zaten”. Dewinter: “Het was allemaal wat militanter, fysieker ook. Denk maar aan de confrontaties in de Voer, de betogingen aan de taalgrens, de eerste betogingen in Antwerpen tegen immigratie, de plaktochten met tientallen jongeren, de confrontaties met de PVDA en het Anti-Fascistisch Front. Nu wordt de strijd op internet gevoerd, toen voerden we de strijd op straat.” Heeft Filip Dewinter “een zeker heimwee naar die tijden?” Filip Dewinter: ”Absoluut, voor een jonge gast is het fantastisch om niet achter een bureau op een computerscherm te moeten zitten kijken, maar ook de fysieke confrontatie met je politieke tegenstanders aan te kunnen gaan. Dat heeft veel jongeren toen gemobiliseerd.” (markeringen in vet door ons, AS).

En conflicten met de politie? Filip Dewinter: “Ik herinner me het verbod van Bob Cools (…) op een congres van ons (…). Wij betoogden daarop op de Grote Markt in Antwerpen met een duizendtal mensen. Dat was natuurlijk een verboden betoging en uiteindelijk zijn we in de clinch gegaan met de politie. De toenmalige politiecommissaris wilde verdere conflicten vermijden en vroeg me een toespraak te houden om de betoging te ontbinden, wat ook gelukt is. En toen werd die emblematische foto gemaakt die een beetje mijn carrière zal symboliseren: ik die in groene parka met megafoon op een politiecombi sta te speechen. De politiecommissaris is nadien trouwens zwaar aangepakt door de burgemeester en heeft een tuchtsanctie gekregen.”

Wie zich kandidaat wil stellen voor een van de bestuursfuncties bij de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) kon zijn of haar kandidatuur indienen tot einde vorig jaar. De postjes zijn bijgevolg al verdeeld want VBJ-congressen zijn applauscongressen. Ter plaatse wordt niet gestemd tussen verschillende kandidaten. Volgens onze informatie blijft Filip Brusselmans voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren. Filip Brusselmans is intussen 24 jaar oud en zou aan zijn tweede mandaat als VBJ-voorzitter beginnen. Hij was geen lid van Schild & Vrienden, maar dat heeft meer met omstandigheden dan met ideologie te maken. Mocht Brusselmans in Gent en niet in Antwerpen gestudeerd hebben, was dat misschien anders gelopen.

Affiche voor het VBJ-congres van aanstaande zaterdag waar ook een aantal gastsprekers aantreden. Onder hen Eva Vlaardingerbroek, een ex-lief van Thierry Baudet (Forum voor Democratie) en van Julien Rochedy (voormalig voorzitter van de jongerenafdeling van het Front National). Eva Vlaardingerbroek keert zich tegen het hedendaags feminisme (foto © Facebook).
Advertentie