In een interview bij Knack zei Philippe Boucké, de nieuwe topman van de militaire inlichtingendienst ADIV, op 24 februari 2021: “Wat extreemlinks betreft, staat momenteel geen enkele Belgische militair op onze radar. Maar in verband met extreemrechts volgt de ADIV een dertigtal militairen van zeer nabij op, vanwege hun sympathieën voor of duidelijke banden met extreemrechtse groeperingen. Binnen het leger is het fenomeen wel vrij stabiel. We monitoren het nauwgezet, met diverse middelen, overal in België. Doordat we in het begin van de jaren 2000 het netwerk van Bloed, Bodem, Eer en Trouw (BBET) binnen het Belgische leger mee hebben ontmanteld, weet iedereen ook dat we dat fenomeen goed opvolgen. De militairen beseffen waarschijnlijk dat ze in de gaten worden gehouden.” Dat “zeer nabij” opvolgen, is natuurlijk relatief. Men kent een dertigtal militairen met “sympathieën voor of duidelijke banden met extreemrechtse groeperingen”, maar men heeft natuurlijk niet de man- en vrouwkracht om die dertig 24 op 24 uren te schaduwen.

In het geval van Jürgen C. (foto hierboven © RV) was het zijn vriendin die de legerleiding verwittigde dat hij niet thuis was gekomen, waarna er natuurlijk alarm werd geslagen. Jürgen C. was bekend om zijn extreemrechts gedachtegoed, racistische uitlatingen en gewelddadig gedrag. Als militair die collega’s voorbereidde op buitenlandse missies had hij toegang tot de opslagplaats van wapens en munitie in een legerkazerne. Waarom hij met zijn denkbeelden en gedrag bleef toegang hebben tot wapens en munitie moet men maar eens uitleggen. Toen ook nog eens bleek dat Jürgen C. vóór zijn verdwijning maandagavond een afscheidsbrief achterliet voor zijn vriendin en naar meerdere mensen e-mails zou verstuurd hebben waarin hij dreigde met “een aanslag tegen het regime, tegen de staat en tegen virologen” gingen natuurlijk alle alarmbellen af.

Volgens Het Nieuwsblad werd de legerleiding twee jaar geleden gewaarschuwd voor de nauwe band van Jürgen C. met Tomas Boutens, de veroordeelde voormalige beroepsmilitair en leider van het neonazistische Bloed Bodem Eer Trouw (BBET). De levensloop van Tomas Boutens schetsten we hier al eerder naar aanleiding van de Benefiet- en Kameraadschapsavond die Boutens op 21 december 2019 inrichtte. In Lebbeke, vlakbij Aalst en Dendermonde, bleek de avond zelve. Maar er is meer. Boutens heeft zijn levensloop en politieke ideeën neergeschreven in het enkele weken geleden, in eigen beheer, verschenen boek Schemer over het Avondland.

Tomas Boutens in 2011 en zijn boek tien jaar later (foto’s © VRT en AFF).

Boutens ontkent in zijn jongste boek dat men er bij BBET aan dacht om achtereenvolgens twee welbepaalde mensen neer te schieten om zo zware ongeregeldheden uit te lokken. Aan politie-infiltrant ‘Max’ zou Boutens verteld hebben: “Wat denk je dat er zou gebeuren moest de persoon die beschouwd werd als het gezicht van het Vlaams Blok de ene dag neergeschoten worden met een Dragunov SVD, een wapen waarvan wij weten dat het circuleert in middens van extremistische moslims? Wat als dan enkele dagen later de persoon die beschouwd werd als het gezicht van de amokmakende allochtone jongeren neergeschoten zou worden met een wapen dat eerder in westerse handen gevonden kan worden? Hoe stabiel zou dit land dan nog zijn, wanneer die zaken zich zouden voordoen bovenop de opflakkerende spanning?” Volgens Boutens was dit echter puur hypothetisch, kon ‘Max’ er bij zijn verbindingsofficier mee scoren en was Boutens het voorval zelf compleet vergeten tot hij er enkele maanden later mee geconfronteerd werd bij een ondervraging.

Wat Boutens ook compleet vergeten is – er staat immers geen woord over in zijn boek – is hoe zwaar racistisch en antisemitisch het BBET-tijdschrift en de BBET-website waren, kwestie te werken aan “opflakkerende spanning”. Ook compleet vergeten, want niet vermeld, zijn de meetings die BBET inrichtte waar revisionisten op het podium werden gezet. Ook compleet vergeten: de White Freedom Fighter-handleiding die Boutens schreef. Een handboek voor terroristische activiteiten met details over vuurwapens en explosieven, en alles wat aan het gebruik ervan voorafgaat (het observeren van doelwitten…) en wat achteraf nuttig kan zijn (EHBO…). Dat Boutens niet alleen in ons land maar ook in Nederland veroordeeld werd voor wapenbezit: ook al compleet vergeten. Het is niet alleen in het BBET-verhaal dat er belangrijke lacunes zijn in Boutens’ boek, het begint al met het relaas over zijn schooltijd. Toch wordt Boutens in het wereldje van extreemrechts tot neonazi’s door velen aanzien als de nieuwe Heiland.

“De gedachten zijn bij een oud-collega en  wapenbroeder. J., waar je ook bent, je bent niet alleen, ook al is het in een wereld die spuwt op de volksgetrouwen”, schreef Tomas Boutens gisterenavond op Facebook. Kent Boutens Jürgen C. echt of doet hij alsof? Zijn groet kreeg op korte tijd alleszins meer dan honderd ‘likes’. Er waren nog anderen die hun “respect” (sic) toonden voor Jürgen C.. Een aantal mensen hadden er plezier in dat Marc Van Ranst en zijn gezin naar een veilige plek moesten gebracht worden. We gaan hen hier niet citeren. Mensen die ziek zijn in hun hoofd moeten geen megafoon krijgen.

De Staatsveiligheid stelde in haar Jaarrapport 2019 een tendens vast bij extreemrechts om zich te bewapenen. “Soms illegaal, soms legaal.” (foto © cc. Unsplash/Clint Patterson).

In haar laatste jaarrapport merkte de Staatsveiligheid op dat er “al enkele jaren een tendens (is) (…) bij extreemrechts om zich te bewapenen. Soms illegaal, soms legaal. Leden van rechts-extremistische groeperingen worden opgeroepen om zich aan te sluiten bij schietclubs en een wapenvergunning aan te vragen. Die trend tot bewapening past in het kader van de voorbereiding op de onafwendbaar geachte conflicten tussen religies, rassen of volkeren die er volgens extreemrechtse ideologen zit aan te komen. In sommige extremere gevallen reizen extreemrechtse militanten ook naar het buitenland om al dan niet ideologisch geïnspireerde trainingen te volgen met vuurwapens. Het circuleren van (legale) vuurwapens in rechts-extremistische kringen is een trend die de VSSE ernstige zorgen baart. Waar mogelijk worden stappen gezet om wapenvergunningen te laten intrekken.”

Op 13 november 2020 schreef Boutens: “Meerdere Vlaamse sportschutters die in de loop der jaren op perfect legale wijze uiting gegeven hebben aan hun liefde voor Vlaanderen en de Vlamingen hebben de voorbije weken van overheidswege te horen gekregen dat dit blijkbaar beschouwd wordt als reden tot intrekking van licenties en vergunningen. Aangezien dit in meerdere provincies tegelijk gebeurde, laat het vermoeden dat dit het gevolg is van een (geheime) ministeriële richtlijn / rondzendbrief ter ontwapening van de getrouwe Vlaming. Herdenk hoe het vergaan is met 10 paracommando’s en weet dan dat hij die u de wapens ontneemt zelden iets goed van plan is.” Blijkbaar grijpen de veiligheidsdiensten discreet in om het gevaar van wapens in handen van extreemrechtse bezoekers van schietclubs te milderen, maar een militair met extreemrechtse denkbeelden geeft men vrij toegang tot wapens. Hoe zot moet het nog worden?

Gedecoreerde militairen: Tomas Boutens en Jürgen Conings (foto’s © Facebook en RV).

Naschrift: Woensdag 19 mei 2021 heeft de federale politie ’s middags een opsporingsverzoek verspreid om Jürgen Conings te vinden. Hierna hebben de media de anonimiteit opgeheven en spreken ze niet langer over ‘Jürgen C.’. De foto’s van Jürgen Conings zijn ook niet langer geblurd. Een braaf Facebookprofiel van Jürgen Conings is nog terug te vinden; een kwalijker Facebookprofiel dat hij onder een pseudoniem bijhield, is offline gezet. Dat Jürgen Conings al langer bepaalde opvattingen heeft bewijzen tweets onder eigen naam uit 2015 en 2016. Jürgen Conings werkte toen al in het Belgisch leger.

Foto © Twitter/Vlaamse Geuzen.