Katrien Jacobs is docente culturele studies aan de Chinese universiteit van Honkong. Ze doet onderzoek naar de digitale beeldentaal over gender en seksualiteit bij rechts-nationalistische en progressieve sociale bewegingen in Oost-Azië en Europa. Na vele jaren buitenland belandde ze in januari 2018 opnieuw in België. Niet lang daarna zag ze in De Morgen een artikel onder de kop De rechtse kruistocht tegen masturbatie en in De Standaard volgde Nieuw-Rechts kijkt geen porno. Het zette Jacobs aan tot onderzoek dat in oktober 2018 uitmondde in een druk bijgewoonde lezing in Antwerpen met als titel Seksuele fantasieën en frustraties onder extreemrechts en een interview in het Radio 1-programma Interne Keuken. Voor wie het wil nalezen, en het vervolg na die lezing in Antwerpen wil vernemen, is er nu het boek Radicaal-rechtse seks.

Het credo ‘het persoonlijke is politiek’ dateert uit de tweede feministische golf. Vandaag geeft extreemrechts dit een radicale andere invulling: men walgt van seksuele en etnische minderheden (men zal het niet zo platvloers uitdrukken als Jef Elbers, maar au fond geeft men hem gelijk) en de terugkeer naar een ingebeelde mannelijke uitstraling zal de natie redden (vrouwen zijn welkom bij Schild & Vrienden maar ze moeten vooral knap zijn en voor nageslacht zorgen, de “echte vooruitgang” komt van mannen“).

Voorbeelden worden gehaald uit de manosfeer bij alt-right. Alt-right  (‘Alternatief Rechts’) is een in de Verenigde Staten gelanceerde nieuwe naam voor een oud fenomeen: extreemrechts); de manosfeer is een heterogene groep mannen zoals activisten voor mannenrechten, incels (involuntary celibates, onvrijwillig celibatairen) en anderen die gefrustreerd zijn door de emancipatie van vrouwen. Met niet te fappen zouden de mannen er beter uitzien. Fappen verwijst naar het geluid dat je met de hand maakt als je op en neer rukt aan een penis.

Alfaman Thierry Baudet en ‘Stacy’ Robin de Keijzer van de jongerenorganisatie van Forum voor Democratie (foto © Facebook).

In de mannenwereld heb je ook nog eens de alfa’s en de bèta’s. De alfa’s behoren tot een kleine elite. Dries Van Langenhove en Theo Francken zijn typische alfamannen. De bèta’s moeten zich op fysiek, spiritueel, seksueel en cultureel vlak verbeteren (denk aan de in de Pano-reportage over Schild & Vrienden onthulde structuur van een ‘eindbaas’ en vier veteranen bij Schild & Vrienden, en daaronder 43 strijders, 69 rekruten en 73 normies). Vrouwen zijn onvermijdelijk ook bèta’s, maar daarbinnen heb je nog de Stacy’s en Becky’s.

De voluptueuze blondjes die veelal onverkrijgbaar zijn, zijn Stacy’s. Hun tegenpool zijn de Becky’s. Linkse vrouwen en feministen met hun irritante identiteitspolitiek, niet-verzorgde voorkomen enzomeer. Klimaatactivisten bijvoorbeeld zoals Anuna De Wever die zich geen jongen maar ook geen meisje voelt. De seksualiserende slogans van de klimaatactivisten (“Eat pussy, not cows!”, “Ride dicks, not cars”…) maken extreemrechts horendol. In dezelfde extreemrechtse kringen doet de ronde dat blanke vrouwen beschermd moeten worden tegen hun eigen seksuele voorkeur voor migranten.

Dat en nog veel meer wordt uitgelegd in de eerste delen van Katrien Jacobs’ boek, waarna ze op veldonderzoek gaat. Ze is op de door Dries Van Langenhove en anderen georganiseerde ‘Mars tegen Marrakesh’ in december 2018. In de grimmige sfeer duikt Dries Van Langenhove op, keurig gekleed met een donkerrode das met witte stippen. “Hier zie, onze salon-fascist tussen allerlei rechts scum dat met de sjaal voor het gezicht en met het Jupiler-blikje in de hand journalisten uitdaagt en aanvalt. (…) #notmypeople”, becommentarieerde een twitteraar.

Een kunstwerk van de Franse schilder Jean-Léon Gérôme uit 1866 wordt door extreemrechtse politieke partijen, zoals Alternative für Deutschland (AfD), gebruikt om hun boodschap te ondersteunen. Het Amerikaanse Clark Art Institute, eigenaar van het schilderij, is daar niet blij mee (foto’s © RV).

Van Dries Van Langenhove naar Thierry Baudet is maar een kleine stap. Na de Pano-reportage over Schild & Vrienden begin september 2018 verwijderde Van Langenhove een tweet waarop te zien was dat hij vlak tevoren nog een selfie van hemzelf en Baudet nam. In Baudets roman Voorwaardelijke liefde vindt het hoofdpersonage dat de ideale vrouw jong en slank is, ontdaan van alle schaamhaar en liefst ook van haar clitoris. Baudet wil niet toelichten in welke mate de roman autobiografisch is. Katrien Jacobs knoopt er dan maar zelf politieke beschouwingen aan vast, en vertelt over haar eigen verlangen naar seks.

Voor een gesprek over het seksleven van een aanhanger van extreemrechts komt Katrien Jacobs uiteindelijk terecht bij een Vlaams Belanger in haar geboortedorp Kalmthout. Rudy is bevriend met een lid van Schild & Vrienden, maar Schild & Vrienden verbiedt hem met Katrien Jacobs te praten. Het aantal Duvels dat bij het gesprek gedronken wordt, helpt bij het vertellen over de harde seks met zijn buurvrouw en meer.

Radicaal-rechtse seks is een gids in een wereld waarvan sommigen misschien een vermoeden hebben en weinigen rechtuit praten. Aanstaande zaterdag, 27 maart 2021 is er om 12 uur een webinar over de seks- en gendercultuur van alt-right en hoe die opduikt in Vlaanderen en Nederland. Met Katrien Jacobs vanuit Hongkong, kunstenaar en ondernemer Jaouad Alloul, filosofe Evelien Geerts en hoofddocent Vakgroep Talen en Culturen aan de Universiteit Gent Katrien De Graeve. Inschrijven kan hier.

Katrien Jacobs, Radicaal-rechtse seks, uitgeverij EPO, 159 blzn., geïllustreerd, 17,50 euro. Illustratie helemaal bovenaan: ‘Mien de Linkse Trien’ zoals afgebeeld door een extreemrechtse cartoonist. Katrien Jacobs herkent er zichzelf in qua relaties met mensen met verschillende etnische achtergronden, maar we mogen hopen dat het voor de rest louter berust op de fantasie van de cartoonist (illustratie © Twitter).

De vrijgevochten vrouw versus de vrome traditionele vrouw (foto © Reddit).