Zoals na regen zonneschijn komt, komt na de Vlaamse feestdag van 11 juli de nationale feestdag op 21 juli. Wij krijgen het warm noch koud van die feestdagen, al is gelukkig de kans kleiner dat op de nationale feestdag van 21 juli een veroordeelde rechtsextremist op de eerste rij staat bij de plechtigheden. Wij gunnen “ieder zijn hymne, ieder zijn vlag” zoals Johan Verminnen in de jaren tachtig zong. Maar niet iedereen heeft zoveel respect.

De Antwerpse historicus Vincent Scheltiens mocht vorig jaar in Het Laatste Nieuws zijn licht laten schijnen over het vlaggenvertoon. Vincent Scheltiens: “Naast ‘visitekaartje’ zijn vlaggen ook een oorlogssymbool. Wat deden de Sovjettroepen meteen toen ze in 1945 op de Reichstag in Berlijn stonden? De vlag hijsen. Het werd één van de meest iconische foto’s van de Tweede Wereldoorlog. En wat doen ze in Iran als ze kwaad zijn over een Amerikaanse politieke beslissing? De vlag in brand steken. (…) Belgen zijn overigens rustige mensen als het over vlaggen gaat. De driekleur hangt hier niet te wapperen boven scholen en het postkantoor. Bij ons staat de vlag niet voor diepgeworteld patriottisme. Ze heeft eerder een ludieke, speelse functie zoals tijdens de Wereldbeker Voetbal wanneer iedereen in zwart-geel-rood loopt. Wat de Vlaamsgezinden overigens sterk irriteert: een teken dat het snel méér wordt dan spielerei.”

Vincent Scheltiens: “Bij ons heeft de vlag eerder een ludieke, speelse functie zoals tijdens de Wereldbeker Voetbal wanneer iedereen in zwart-geel-rood loopt. Wat de Vlaamsgezinden overigens sterk irriteert: een teken dat het snel méér wordt dan spielerei.” (foto © AFF).

Vlaggen blijven overigens in de loop van de geschiedenis niet altijd dezelfde. Karim Van Overmeire (ex-Vlaams Blok/Belang, nu N-VA) deed enig opzoekingswerk en bracht er vorige week verslag van uit in ’t Pallieterke. Zowel in Nederland als in Hongarije, Albanië en Griekenland is de nationale vlag in de loop van de jaren veranderd van uitzicht, maar ook de vlaggen in regio’s als Normandië en Catalonië veranderden in de loop van de tijd. Zelf hangt Karim Van Overmeire al tientallen jaren niet de officiële Vlaamse vlag met rode tong en rode klauwen, maar ook niet de ‘strijdvlag’ volledig in zwart uit, maar een leeuwenvlag met gele tong en gele klauwen. Op 11 juli dit jaar presenteerden drie creatievelingen versies van de Vlaamse Leeuwvlag die nieuwe doelgroepen beter zouden aanspreken (Vlamingen met buitenlandse roots, Franstalige Vlamingen, feestvierders, vrouwen…), maar daarvoor haalden de traditionele Vlaams-nationalisten de neus op.

Als er in Antwerpen één plek is die geassocieerd wordt met die Vlaams-nationalisten is het natuurlijk café ‘De Leeuw van Vlaanderen’ in hartje Antwerpen (eerste foto helemaal bovenaan © AFF). Voor de vrienden is het café ook bekend als ‘De Beest’. Het café werd in 1957 geopend door Oostfronter Marcel De Leeuw. Vooral onder diens opvolger, Ivo Collier die het café in 1972 overnam, werd het café hét trefpunt van extreemrechtse Vlaams-nationalisten. In 1997 laat Ivo Collier de tapkraan over aan een ander, en vanaf dan begint het gesukkel met tijdelijke sluitingen en nieuwe uitbaters. Meer dan eens sprak Filip Dewinter zijn zakelijke contacten en partijleden aan om het café toch open te kunnen houden. Toen De Standaard-reporter Ruud Goossens bij één van die sluitingen in 2015 foute liedjes hoorde zingen (over Joden, en “weldra zal de oven branden”), zei Filip Dewinter: “Die foute liedjes maken nu eenmaal deel uit van het repertoire. Je moet dit café bekijken als een museum van de rechts-conservatieve Vlaamse Beweging. Ik word er zelf nostalgisch van.”

Jan Huijbrechts schreef in zijn boek Vlaams bewegen in Antwerpen: “Over ‘De Beest’ zou ik een boek kunnen vullen, en misschien doe ik dat ooit nog wel eens.” Blijkbaar heeft hij er negen jaar later nog geen tijd voor gevonden – hij had wél tijd om te reageren op een voorspelbare grap van Geert Hoste – maar zo’n boek over ‘De Beest’ zou natuurlijk eerlijk moeten zijn over alle aspecten. Van de zatte avonden met NSV-studenten en de 11 juli-bijeenkomsten met als gastspreker ex-VMO’er Gust Moors (helemaal links op de grote foto), tot de keren dat een lid van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) het interieur vertimmerde en de verjaardagsfeestjes voor neonazi’s en anderen (kleine foto, met een feesthoedje én een T-shirt van Blood & Honour / Combat 18 in ‘De Beest’) (foto’s © Facebook).

Al even berucht als café De Leeuw van Vlaanderen is Wim Verreycken. Alleen al in 1963 betrokken bij het, samen met zestien andere leden van de Vlaamse Militanten Orde (VMO), met teer besmeuren van tientallen gevels en uithangborden met Franstalige opschriften in Oostende, en het samen met twee andere VMO’ers plaatsen van een bom aan het standbeeld in Brussel dat het Belgisch Nationaal Congres van 1830 herdenkt. Voor de actie in Oostende werd Verreycken veroordeeld; voor de actie in Brussel werd hij eveneens veroordeeld, maar in beroep vrijgesproken omdat de feiten intussen verjaard waren. In 1977 sticht hij samen met onder andere Karel Dillen de Vlaams Nationale Partij (VNP) en in 1978 het Vlaams Blok. Hij is vele jaren actief voor het Vlaams Blok/Belang, zowel lokaal (in Borgerhout en in Antwerpen) als nationaal (als verantwoordelijke voor de Nationalistische Omroepstichting en als senator). Intussen gepensioneerd runde hij op een steenworp van café De Leeuw van Vlaanderen het winkeltje Triskel gespecialiseerd in heidense prullaria.

Wim Verreycken was ook jarenlang actief bij het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), en daar laat men kinderen vanaf 6 jaar wel eens kijken naar het in brand steken van een Belgische vlag. Er hoort ook opvoeding bij de VNJ-kampen!

Het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) zoals het zich publiek toont (foto links © AFF) en hoe het er aan toe gaat op kampen (foto’s rechts © Facebook).

Bij de IJzerwake in 2012 moest iedereen die het IJzerwaketerrein betrad eerst zijn voeten afvegen aan een Belgische vlag, een gewoonte die men ook wel eens heeft bij bijeenkomsten van Voorpost (tweede foto helemaal bovenaan © archief AFF). Vorige week, na een bericht over gestolen Vlaamse Leeuwvlaggen, schreef Wim Verreycken op Facebook: “Toch een bedenking bij mijn/onze verontwaardiging: ik ken mensen (ja, ik beken) die jaarlijks heel wat tricolores weghaalden, om daarna een 21 juli-feestje te vieren in de Beest, met als inkomkaart een belze vlag… Oeps…”.

Bij het Vlaams Belang vindt men het schandalig dat een standbeeld van koning Leopold II beklad wordt en soms zelfs van een sokkel gehaald wordt. Dat is een aanval op ónze cultuur! Daar mag geen millimeter op toe gegeven worden! Maar de Belgische vlag verbranden voor de ogen van jonge kinderen, de Belgische vlag als voetmat gebruiken, Belgische vlaggen stelen als voorwaarde om een café binnen te mogen… dat moet wél kunnen?!

Wim Verreycken (foto links © CC-BY-SA 4.0) haalt herinneringen op (foto rechts © Facebook). Het Facebookbericht kreeg onder andere een ‘like’ van Vlaams Belang-parlementslid Dominiek Sneppe, Vlaams Belang-personeelslid Dirk Verhaert, voormalig VNJ-verbondsleidster Ledy Broeckx en van de veroordeelde leider van het neonazistische Bloed Bodem Eer Trouw (BBET) Tomas Boutens.