Vanaf 1 augustus wordt Joren Vermeersch (38 j.) adviseur ideologie bij de N-VA. Van opleiding jurist en historicus werkte hij eerst bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen en was hij parlementair medewerker van Jean-Marie Dedecker. In 2010 gaat hij aan de slag bij de N-VA-fractie in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, om vervolgens op het kabinet van staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken de communicatie van Francke Theo te ondersteunen. Samen schrijven ze  Continent zonder grens en Migratie in 24 vragen en antwoorden. In december 2018 stapt de N-VA uit de regering-Michel omwille van het Marrakeshpact – Marrakeshpact waaraan twee jaar voorbereiding vooraf gaat maar waarover met geen woord gerept wordt in het in september 2018 verschenen Continent zonder grens. Voor Vermeersch is het dan even terugkeren naar de overheidsadministratie, maar vanaf 1 augustus werkt hij opnieuw fulltime voor de N-VA. Nu om de ideologische koers van de N-VA mee uit te zetten, wat zijn weerslag moet krijgen in teksten, opiniebijdragen, boeken en de speeches van voorzitter Bart De Wever die hij mee zal voorbereiden. Zelf blijft Vermeersch ook nog opiniebijdragen leveren voor Doorbraak.be (foto hierboven: standbeeld voor de filosoof Jean-Jacques Rousseau die indirect zorgde voor de ‘Universele verklaring van de rechten van de mens’, hoelang blijven die rechten nog overeind als het van de N-VA afhangt? © cc. Flickr/Knoten2010).

Nog niet opnieuw aan de slag als medewerker bij de N-VA volgden de interviews met Joren Vermeersch zich al op. Eerst in Knack, 17 juni 2020, daarna in De Standaard Weekblad, 20 juni 2020 (een dubbelinterview met professor Jan Dumolyn bij wie Vermeersch in 2015 zijn scriptie over de Zwarte Dood in Vlaanderen schreef), en het voorbije weekend in De Morgen, 4 juli 2020 met het onvermijdelijk interview van Joël De Ceulaer met Joren Vermeersch. Als je maar één van die drie stukken wil lezen, raden we dat van De Standaard Weekblad aan omdat Jan Dumolyn er onmiddellijk kan repliceren op de uitspraken van Jorgen Vermeersch. Uitgebreider dan een interviewer kan doen. Met een een-tweetje tussen de interviewer en geïnterviewde blijft er teveel over waarvoor je moet rekenen op de kennis van de lezer, en die is niet altijd gespecialiseerd in de materie. We beperken ons tot vier voorbeelden waar Joren Vermeersch zich mistrapt.

Joren Vermeersch (foto © N-VA). Pas op 1 augustus aan de slag als nieuwe huisideoloog van de N-VA, maar nu al uitgebreid geïnterviewd in Knack, De Standaard en De Morgen (foto © AFF).

1. Joren Vermeersch zegt aan het begin van het interview in De Morgen een ideologie, “een lijn die je moet bewaken”, belangrijk te vinden. Joren Vermeersch: “Mijn partij heeft zo’n verhaal: het inclusieve burgerschap gebaseerd op een sterke identiteit, een gedeelde taal, normen en waarden.” Joël De Ceulaer repliceert er niet meteen op, maar uitgerekend Joël De Ceulaer gaat in het derde deel van zijn boek De tragiek van de macht. Brief aan Bart De Wever vijftig bladzijden lang in op het verschil tussen de theorie en de praktijk. De N-VA is theoretisch voor het ‘inclusief nationalisme’ waarbij iedereen die Vlaming wil worden bij de club kan horen, in tegenstelling tot het ‘exclusief nationalisme’ van het Vlaams Belang waarbij bepaalde bevolkingsgroepen, wat ze ook doen, hier niet thuishoren.

Om maar één voorbeeld te citeren (blz. 140 en verder): wanneer de communicatiedienst van de Vlaamse overheid een tweet de wereld instuurt over vacatures met een foto van een vrouw die bij de Vlaamse overheid werkt mét een hoofddoek, wordt de tweet op last van toenmalig minister Liesbeth Homans onmiddellijk ingetrokken. Alhoewel de vrouw volgens alle regels bij de VDAB werkt, mag dat beeld niet verspreid worden. “De overheid moet neutraal zijn en door de burger als neutraal ervaren worden”, orakelt Liesbeth Homans. Haar partijvoorzitter Bart De Wever schrijft in Over identiteit dat “de overheid, en vertegenwoordigers van de overheid, op geen enkele manier een religieuze voorkeur mogen laten blijken”, maar nog geen maand na het verschijnen van het boek vergezelt Theo Francken als burgemeester van Lubbeek een pastoor bij zijn Onze-Lieve-Vrouw-processie. Dát kan dan wel als “overheid, en vertegenwoordigers van de overheid”?! Het ‘inclusief nationalisme’ van de N-VA is voor sommigen inclusiever dan voor anderen.

Deze tweet moest van Liesbeth Homans onmiddellijk verwijderd worden (foto © Twitter).

2. Wanneer de interviewer in De Morgen opmerkt dat zonder quota voor vrouwen in de politiek onze parlementen er veel mannelijker zouden uitzien, antwoordt Joren Vermeersch: “Ik ben tegen elke vorm van quota. Eigenlijk zijn quota ongrondwettelijk. De gelijkheid van elke burger voor de wet is heilig. We gaan mensen toch niet opdelen en anders behandelen op basis van ras of geslacht? Ik dacht dat we dat stadium voorbij waren.” Het klinkt mooi, maar is het niet. Vooreerst merkt Jochum Vrielink op dat de grondwet veranderd is om genderquota toe te laten. Het is dus niet ongrondwettelijk. Ten tweede, in het Brussels parlement hebben Vlamingen een gegarandeerde vertegenwoordiging: negentien procent van de zetels in het parlement is voorbehouden voor Nederlandstaligen, hoeveel mensen zich ook als Nederlandstalige bekennen in Brussel. In de Brusselse gewestregering zijn er daarenboven gegarandeerd twee Vlaamse ministers en één staatssecretaris. Moeten deze quota voor Joren Vermeersch op de vuilnisbelt van de geschiedenis? De vraag werd niet gesteld, maar we kunnen ons de reactie van de Vlaamse afdelingen van de politieke partijen in Brussel indenken.

3. De opvang van vluchtelingen in ons land. Joren Vermeersch: “Dat aantal overschrijdt de absorptiekracht van ons land – sociaal, cultureel, economisch én ecologisch. Links klaagt al jaren over het tekort aan sociale woningbouw. Maar door de instroom van nieuwkomers blijven de wachtrijen toenemen, hoewel er nooit zoveel sociale woningen werden bijgebouwd.” Dat is een redenering à la Filip Dewinter. Volgens Dewinter is niet alleen het tekort aan sociale woningen, maar ook het tekort aan schoollokalen het gevolg van (te)veel vreemdelingen. Volgens sommige Vlaams Belang’ers zijn (te)veel vreemdelingen ook de oorzaak van de verkeersfiles, enzomeer. Dat er “nooit zoveel sociale woningen werden bijgebouwd“ wordt weerlegd door een grafiek van de Vlaamse Maatschappij voor Sociaal Wonen die Dirk Holemans opdiepte. In 2014 waren er 3.278 nieuwe sociale woningen die te koop of te huur werden aangeboden, in 2018 nog slechts 2.823 oftewel 14 % minder.

Het aantal nieuwe sociale woningen in Vlaanderen (statistiek opgediept door Dirk Holemans).

4. Nog fake news van Joren Vermeersch in De Morgen: “Er zijn feitelijke waarheden die vooroordelen voeden. Dat nieuwkomers recht naar het OCMW kunnen, dat sommige groepen oververtegenwoordigd zijn in de criminaliteit – de politiek moet daarover durven te spreken. En we moeten het onmogelijk maken om te profiteren van de welvaartstaat. Er zijn genoeg jobs, ook voor laaggeschoolden.” Over dat rechtstreeks naar het OCMW lopen en de oververtegenwoordiging in de criminaliteitscijfers: dat verdient nuance die ons nu te ver zou leiden (en dit stuk is al langer dan we ideaal vinden). Daarom beperken we ons tot het laatste: “Er zijn genoeg jobs, ook voor laaggeschoolden”. Sacha Dierckx haalde er de VDAB-statistieken bij van vóór het coronatijdperk: er zijn vier keer meer kort geschoolden dan jobs voor kort geschoolden.

Het aantal vacatures naargelang de scholing (statistiek opgediept door Sacha Dierckx).

Conclusie: Ga met een filosoof als Joren Vermeersch naar de oorlog, en je verliest die oorlog door de waanbeelden en het gebrek aan feitelijke kennis van de filosoof. Dat de N-VA de oorlog zou verliezen, is natuurlijk hún probleem. Ons probleem is dat de N-VA met dergelijke filosofen heel Vlaanderen de dieperik in sleurt.