Je kent dat wel. Je komt een goedgevulde zaal binnen en zoekt een plaatsje om te zitten, en dan blijkt alleen nog de eerste rij stoelen volledig vrij te zijn. Zo is het ook wanneer we op 4 oktober 2018 de boekvoorstelling van Koen Aerts’ ‘Kinderen van de repressie’ bijwonen. We kiezen een stoel op die eerste rij, en even later is de hele rij volzet op de stoel rechts naast ons na. Dan komt Jan Peumans (N-VA) binnen, toen nog voorzitter van het Vlaams Parlement. Of de stoel naast ons nog vrij is? Ja. Even later slaat Jan Peumans met ons aan de praat, en blijft hij met slechts korte tussenpozen met ons praten. Het zal wel een kwaliteit van politici zijn om met iedereen een praatje te slaan, ook al kent hij of zij de andere van haar noch pluim. Waarover Jan Babbelkous met ons gepraat heeft, weten we niet meer. Op één onderwerp na. Waarom bij hem thuis de zwarte Vlaamse Leeuwvlag ophangt, en niet de officiële Vlaamse Leeuwvlag met rode tong en rode klauwen. Het illustreert hoe diep de zaak zit bij Vlaams-nationalisten.

Het voorbije weekend hebben zowat alle nieuwswebsites naar aanleiding van Pukkelpop uitgelegd wat het verschil is tussen de twee Vlaamse Leeuw-vlaggen. Volgens Jan Peumans is als symbool voor de Vlaamse Gemeenschap oorspronkelijk gekozen voor een volledig zwarte leeuw, maar steigerde de socialist Jos Van Eynde bij dat idee en moesten er rode accenten toegevoegd worden.

De zwarte en de officiële Vlaamse Leeuwvlag.

Volgens Hendrik Vuye was het een andere Antwerpse socialist, Jos Van Elewyck, die niet wilde dat de Vlaamse Leeuw volledig zwart zou kleuren. Uiteindelijk stemde een commissie voor de leeuw met rode tong en klauwen met tien stemmen tegen twee. In mei 1973 wordt over het voorstel voor een Vlaamse Leeuw met rode accenten gestemd in de plenaire vergadering van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, zoals toen de voorloper van het Vlaams Parlement heette. Alleen de Volksunie stemt tegen.

Dat het Vlaams Belang voor de zwartste versie van de Vlaamse Leeuw kiest spreekt voor zich. Dat ook Bart De Wever, Peter De Roover, Jan Peumans en andere N-VA’ers voor de zwarte versie kiezen, heeft alles te maken met dat ze meer dan veertig jaar later nog niet verteerd hebben dat een Volksunie-voorstel geen meerderheid kreeg in de voorloper van het Vlaams Parlement. Hún versie van de Vlaamse strijdsymboliek moet door heel Vlaanderen geaccepteerd worden. Het zegt véél over het respect voor de democratie, en voor de socialisten in het bijzonder, die deze Vlaams-nationalisten kunnen opbrengen.

Peter De Roover heeft maar deels gelijk als hij zegt dat men de zwarte Vlaamse Leeuwvlag niet ‘de collaboratievlag’ kan noemen. Alle collaborerende Vlaams-nationalisten hebben alleen de zwarte Vlaamse Leeuw uitgedragen. Ook al stond op het wapenschild van de Graaf van Vlaanderen (1346-1384) al een Vlaamse Leeuw met een rode tong en rode klauwen. Maar zo is het ook met de rode vlag van de socialisten en communisten, die kan ook niet alleen vereenzelvigd worden met de misdaden van Stalin.

Cover van een boek van Aline Sax over de motieven van de oostfrontstrijders, en wervingsaffiches van collaborerend Vlaanderen voor de strijd aan het oostfront.

Op Pukkelpop werd vorige donderdag klimaatactiviste Anuna De Wever onthaald op boegeroep door een (groot) deel van het publiek in de zogenaamde Boiler Room. Overigens werd presentator Luc Janssen bij zijn welkomstwoord in de Boiler Room eerder op de dag ook al onthaald met boegeroep. Zijn dat de normen en waarden bij een deel van de Vlaamse jeugd? Waar zijn nu hun ouders? Maar het ging van kwaad naar erger. Toen Anuna De Wever naar haar tent op de camping van Pukkelpop wandelde en daarbij een tent met Vlaamse vlaggen passeerde, begonnen de jongens daar Anuna uit te schelden. ’s Nachts trok een groep jongeren op zoek naar Anuna, ritste tenten open om te kijken of Anuna daar lag, beschadigde twee tenten en wierp een fles gevuld met urine naar vriendinnen van Anuna De Wever.

Toen de Pukkelpop-verantwoordelijken hierna een aantal vlaggen afpakten en ze als ‘collaboratievlaggen’ bestempelden, was het hek helemaal van de dam. Een heel weekend lang werd geklaagd over het bestempelen van de zwarte Vlaamse Leeuw-vlag als collaboratievlag, snelden Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Bart Claes en zijn volgelingen naar Pukkelpop om daar nieuwe zwarte Vlaams Leeuwvlaggen uit te delen… Ook al werden die vlaggen bij de ingang van Pukkelpop alweer afgepakt. Maar ja, het is allemaal betaald met de overheidssubsidies voor het Vlaams Belang.

Vlaams Belang Jongeren (VBJ) aan de ingang van Pukkelpop (Foto © Facebook).

Het meest werd Peter De Roover op Facebook geciteerd. Het stuk bevat 971 woorden. 179 woorden (18,5 %) gaan over het toelaten van politiek op Pukkelpop door Anuna De Wever het woord te gunnen vanop een podium; 151 woorden (15,5 %) gaan over het afkeuren van de intimidaties waarvan Anuna De Wever en haar vriendinnen het slachtoffer waren; al de rest (641 woorden, 66 %) gaat over het afkeuren en verontschuldigingen eisen voor de associatie van de zwarte Vlaamse Leeuwvlag met de collaboratie.

Peter De Roover verheft zijn woorden minder over de afkeuring van fascistische methodes (de nachtelijke raid op de camping van Pukkelpop) dan over hoe een vlag door sommigen geïnterpreteerd wordt. Het zegt alles over de prioriteiten van Peter De Roover en zijn gelijkgezinden.